نوستالژی، یکی از مهمترین شاخص های بازی های برتر ۲۰۱۳

هر چه صنعت گیم به بلوغ خودش نزدیک تر می شود، و هر چه میزان تولیدات در این زمینه بیشتر می شود، آمار پروژه های شکست خورده به نسبت پروژه های موفق افزایش می یابد. البته این مسئله خاص صنعت بازی نیست و در کلیه علوم و صنایع به همین شکل بوده است.
در واقع هر چه تعداد عرضه کننده کمتر باشد، مشتری حق انتخاب کمتری دارد و در نتیجه بدون در نظر گرفتن کیفیت و سایر پارامترها، آن عرضه کنندگان موفق خواهند بود.
سیر صعودی بازی های شکست خورده حتی از تیم های بسیار موفق ( به طور مثال بازی Rise of Europe  محصول بسیار پرهزینه شرکت تراوین آلمان ) باعث شده است که تولیدکنندگان، بیشتر به جزئیات در تولید بازی ها دقت نمایند و طراحان بازی برای افزایش جذابیات بازی ها، به استفاده از المان های متفاوتی رو آورده اند.
در این میان یکی از موثرترین و موفق ترین المان ها، ایجاد یک نوستالژی در بازی برای جذب بازیکنان است.
همه ما خاطرات زیادی از سوپر ماریو، پکمن، بمبرمن و . . .  داریم. این روزهای در بسیاری از بازی هایی که فروش خوبی داشته اند، مشاهده می کنیم که از المان های این بازی های قدیمی استفاده شده است و حتی برای جذابیت گرافیت این کارکترها نیز به همان شکل پیکسلی قدیمی استفاده شده است.
استفاده از خاطرات یک بازیکنان و یادآوری رویاهای کودکی، ایده موفقی در صنعت گیم بود که در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به اوج خودش رسید.

پاسخ دهید

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.